انس طلا …تحلیل طلا امروز ←

تفاوت TRC20 و ERC20 و BEP20: شبکه، توکن و کارمزد انتقال

درس ۴ از ۱۰ · مبتدی

یک توکن، چند شبکه

وقتی در صرافی گزینه‌ی برداشت تتر را می‌زنید، معمولاً با فهرستی از شبکه‌ها روبه‌رو می‌شوید: TRC20، ERC20، BEP20 و گاهی چند گزینه‌ی دیگر. دلیلش این است که USDT یک بلاکچین مستقل نیست؛ توکنی است که روی چند بلاکچین مختلف وجود دارد. روی هر شبکه، یک قرارداد هوشمند جداگانه موجودی‌ها را نگه می‌دارد.

این نسخه‌ها به‌طور خودکار به هم وصل نیستند. تتری که روی شبکه‌ی ترون است، در دفتر ترون ثبت شده و تتر روی اتریوم در دفتر اتریوم. شبکه‌ها از وجود هم خبر ندارند. صرافی‌ها و پل‌ها (Bridge) با نگه داشتن موجودی روی چند شبکه، این جابه‌جایی را برای کاربر ممکن می‌کنند.

یک نکته‌ی دقیق‌تر که بسیاری نمی‌دانند: همه‌ی نسخه‌هایی که اسم USDT دارند را خود Tether منتشر نکرده است. برای نمونه، اگر قرارداد رایج تتر روی BNB Smart Chain را در اکسپلورر BscScan باز کنید، نام آن Binance-Peg BSC-USD است؛ یعنی نسخه‌ای پل‌شده با پشتوانه‌ی بایننس، نه انتشار مستقیم Tether. این یعنی یک لایه‌ی اعتماد اضافه.

TRC20، ERC20 و BEP20 دقیقاً یعنی چه؟

این سه نام، اسم استاندارد توکن روی سه بلاکچین مختلف است:

شبکهشکل آدرسکارمزد با
ERC20 (اتریوم)0x…ETH
TRC20 (ترون)T…انرژی و پهنای باند (TRX)
BEP20 (BNB Smart Chain)0x…BNB

قانون طلایی این جدول: برای فرستادن هر توکن، کوین بومی همان شبکه را برای کارمزد لازم دارید (یا در ترون، منابع کافی). کیف پولی که فقط USDT دارد و هیچ ETH، BNB یا TRX ندارد، معمولاً نمی‌تواند آن را جابه‌جا کند.

کارمزد از کجا می‌آید و چرا ثابت نیست

کارمزد شبکه به مقدار پولی که می‌فرستید بستگی ندارد؛ به کار محاسباتی تراکنش و شلوغی شبکه بستگی دارد. فرستادن ۱۰ تتر و ۱۰ هزار تتر روی یک شبکه تقریباً همان کارمزد شبکه را دارد. سه عامل اصلی:

کارمزدی که صرافی هنگام برداشت از شما می‌گیرد، با کارمزد واقعی شبکه یکی نیست؛ هر صرافی آن را خودش تعیین می‌کند و ممکن است بیشتر یا کمتر از هزینه‌ی واقعی باشد. پیش از هر برداشت، رقم نهایی را در صفحه‌ی تأیید بخوانید. چون این ارقام مدام تغییر می‌کنند، در این درس عدد ثابتی برای کارمزد هیچ شبکه‌ای نمی‌دهیم.

چرا ارسال روی شبکه‌ی اشتباه دارایی را از بین می‌برد

شبکه‌ی فرستنده و گیرنده باید دقیقاً یکی باشد. حالت‌های رایج اشتباه:

  1. TRC20 به آدرس 0x (یا برعکس): قالب آدرس فرق دارد و کیف پول یا صرافی معمولاً اجازه‌ی ارسال نمی‌دهد. این خوش‌شانسی است.
  2. ERC20 به آدرس BEP20 (یا برعکس): خطرناک‌ترین حالت. چون هر دو آدرس 0x هستند، سیستم ایرادی نمی‌گیرد و تراکنش انجام می‌شود، اما دارایی روی شبکه‌ای می‌نشیند که گیرنده آن را انتظار نداشته. اگر آدرس مقصد کیف پول شخصی خودتان باشد، معمولاً با افزودن همان شبکه در کیف پول قابل دسترسی است. اگر آدرس واریز یک صرافی باشد، بازیابی کاملاً به سیاست آن صرافی بستگی دارد: ممکن است با هزینه برگرداند، ممکن است اصلاً برنگرداند.
  3. ارسال به آدرس قرارداد توکن: برخی کاربران به‌جای آدرس گیرنده، آدرس قرارداد USDT را کپی می‌کنند. این دارایی تقریباً همیشه از دست می‌رود.
  4. توکن جعلی با همان نام: هر کسی می‌تواند توکنی بسازد که نامش USDT باشد. معتبر بودن را آدرس قرارداد تعیین می‌کند، نه اسم و لوگو.

بلاکچین هیچ پشتیبانی ندارد که اشتباه را برگرداند. پس انتخاب شبکه را یک تصمیم مالی ببینید، نه یک گزینه‌ی فنی بی‌اهمیت.

چک‌لیست کوتاه پیش از انتخاب شبکه

پیش از هر انتقال، این چند سؤال را به ترتیب از خودتان بپرسید:

  1. گیرنده کدام شبکه را قبول می‌کند؟ این را از صفحه‌ی واریز خود صرافی یا مستقیم از گیرنده بپرسید، نه از حدس خودتان.
  2. آدرس با همان شبکه می‌خواند؟ آدرس T برای ترون و آدرس 0x برای اتریوم یا BNB Smart Chain. اگر آدرس 0x است، شبکه را هم صریح بپرسید.
  3. کوین کارمزد را دارید؟ در کیف پول شخصی، موجودی TRX، ETH یا BNB را پیش از ارسال توکن بررسی کنید.
  4. قرارداد توکن درست است؟ اگر توکنی را دستی به کیف پول اضافه می‌کنید، آدرس قرارداد را از منبع رسمی صادرکننده بگیرید.
  5. مقدار آزمایشی فرستاده‌اید؟ برای مبالغ مهم، اول مقدار کوچکی بفرستید و رسیدنش را ببینید.

این پنج سؤال یک دقیقه وقت می‌گیرد و جلوی رایج‌ترین ضررهای انتقال را می‌گیرد.

اشتباه‌های رایج

  • انتخاب شبکه فقط بر اساس ارزان‌ترین کارمزد، بدون پرسیدن اینکه گیرنده کدام شبکه را پشتیبانی می‌کند.
  • فرض اینکه چون آدرس‌های ERC20 و BEP20 شبیه‌اند، شبکه‌شان هم یکی است.
  • نداشتن TRX، ETH یا BNB برای کارمزد و گیر کردن توکن در کیف پول.
  • اعتماد به نام و لوگوی USDT در کیف پول به‌جای بررسی آدرس قرارداد توکن.
  • یکی دانستن کارمزد برداشت صرافی با کارمزد واقعی شبکه.
  • تصور اینکه تتر روی یک شبکه‌ی خاص از ریسک مسدودی صادرکننده در امان است.

حجم و داده اینجا چه می‌گوید؟

داده‌ی آنچین به شما نشان می‌دهد هر شبکه در عمل چقدر استفاده می‌شود و چه ریسکی دارد:

  • سهم شبکه‌ها از عرضه‌ی تتر: طبق گزارش Crypto Economy در اکتبر ۲۰۲۶، بازار استیبل‌کوین‌ها حدود ۳۰۰ میلیارد دلار، عرضه‌ی USDT حدود ۱۸۴ میلیارد دلار، و ارزش استیبل‌کوین‌های روی ترون حدود ۹۰ میلیارد دلار (عمدتاً USDT) بوده است. یعنی ترون بزرگ‌ترین بستر انتقال تتر است.
  • ریسک مسدودی روی همه‌ی شبکه‌ها یکسان است: طبق تحلیل BlockSec، Tether در سال ۲۰۲۵ حدود ۴٬۱۶۳ آدرس با نزدیک ۱٫۲۶ میلیارد دلار USDT را در فهرست سیاه گذاشت و حدود ۸۴ درصد آن‌ها روی ترون بودند. محبوبیت یک شبکه آن را از قابلیت مسدودسازی صادرکننده معاف نمی‌کند.
  • بررسی شخصی: در Tronscan، Etherscan یا BscScan آدرس قرارداد توکن را باز کنید، نام صادرکننده، تعداد دارندگان و حجم انتقال‌ها را ببینید. توکن جعلی معمولاً دارندگان کم و تاریخچه‌ی کوتاه دارد.

این اعداد برای فهم بستر انتقال است، نه برای تصمیم خرید و فروش.

پرسش‌های پرتکرار

تفاوت TRC20 و ERC20 چیست؟

TRC20 استاندارد توکن روی شبکه‌ی ترون است و ERC20 استاندارد توکن روی اتریوم. آدرس‌های ترون با T و آدرس‌های اتریوم با 0x شروع می‌شوند و کارمزد هر کدام با کوین یا منابع همان شبکه پرداخت می‌شود. تتر روی هر دو وجود دارد، اما این دو نسخه به هم وصل نیستند.

اگر تتر را با شبکه‌ی اشتباه بفرستم چه می‌شود؟

بستگی دارد. اگر به کیف پول شخصی خودتان با همان کلید فرستاده باشید، معمولاً با افزودن شبکه‌ی درست قابل دسترسی است. اگر به آدرس صرافی باشد، تصمیم با صرافی است و ممکن است دارایی از دست برود.

کدام شبکه برای انتقال تتر بهتر است؟

شبکه‌ی «بهتر» شبکه‌ای است که گیرنده دقیقاً آن را پشتیبانی می‌کند. پس از آن می‌توانید کارمزد و سرعت را مقایسه کنید. کارمزدها مدام تغییر می‌کنند و ریسک مسدودی صادرکننده روی همه‌ی شبکه‌ها وجود دارد.

این درس آموزشی است و توصیه‌ی خرید یا فروش نیست؛ ما سیگنال نمی‌دهیم. مثال‌های قیمتی فقط برای توضیح‌اند. هر روشی را اول روی حساب دمو و با مدیریت ریسک امتحان کنید.